Herman ruulz !!!

Hier kan en wil ik niet omheen: hét nieuws van deze dag is natuurlijk de verkiezing van Herman Van Rompuy tot eerste President van Europa.

Om het met een haiku te zeggen:

Van belgisch premier
Heel snel tot Europa's baas:
Herman Van Rompuy

Daar gaan we snel ene op drinken, zie...

Wij samen, in majesteitelijk meervoud maar ook incognito...
Het wordt anders wat veel van het goede, en een mens heeft al rap een slechte reputatie.
Toch te laat?? VerDuveld!! Weeral...

Marco Polo

Laat... of té laat??!

Er is bijna een week overheen gegaan sinds ik voor het laatst het blogwoord tot U heb gericht. Mijn goede vriend en Pauselijke Hoogheid, Aloysius Primus, heeft echter op magistrale wijze het literaire gat gevuld met o.a. een verslag van een Turkije-reis door Hem en zijn Pauselijke Gade gepleegd in de loop van de voorbije maand. Signore Spaghetti van zijn kant heeft tijdens deze laatste week zelfs meerdere malen de blogpen ter hand genomen en ons vergast op foto's en proza betreffende zijn verblijf in de Portugese Algarve. Vergezeld van de immer stralende, veelal breed lachende en zoals steeds van een perfect functionerende tongriem geneden Ingritta heeft hij de zuidportugese bevolking op haar visserskwaliteiten gescreend en vastgesteld dat ook daar menigmaal achter het net wordt gevist, maar dat hun lijntje, gezien de hoogte van de kliffen, meestal langer is dan het onze.
Beide heren en dames krijgen hiervoor een welverdiende pluim. Gegeven hun expedities in het verre Turkije en het diep zuidelijke Portugal hoort daar tevens een vermelding bij in de notulen van de vader der ontdekkingsreizigers, Marco Polo mijzelve.
Wat bij deze is gebeurd!

Een van de redenen waarom het rijkelijk lang geduurd heeft alvorens Uw dienaar zich weer aan het schrijven heeft gezet was mijn aanwezigheid op "de fuif der 50-jarigen"... en de consequenties dientengevolge. De gevierden stonden erop (wat pijnlijke gevolgen kan hebben) dat ik geportretteerd werd op fotografische wijze en in een herkenbare situatie. Het heeft heel wat voeten in de Duvelse aarde gehad alvorens er een scherpe afbeelding (aan)geschoten was.
Het verkrampte stilstaan en niet bewegen, want anders is de foto niet goed, en het ondertussen herhaald tot op de bodem ledigen van de aangevoerde kelken liet de volgende dag diepe sporen na. Het ronden van de kaap van 50 is dan ook geen simpele zaak, en daarbij horen alle hens aan dek om het zware werk licht te maken. Daartoe draag ik zoals steeds graag mijn steentje bij!
Voor zover mij nog iets te binnen schiet betreffende deze festiviteit kan ik U én de organisatoren met blijdschap melden dat het niets dan goede herinneringen zijn die de oppervlakte halen.
Merci, ik -en bij uitbreiding "WIJ"- heb/ben ervan genoten!

Om af te sluiten verwijs ik met graagte naar mijn professionele collega's uit de nationale sportmedia voor de verslaggeving over de belevenissen van de Advocaat des Duvels, alias de kleine generaal. Ze gaan er nog plezier aan beleven, en wij aan de verhalen erom heen. Zijn soldaten zijn alvast gewaarschuwd:
op tijd zijn... of anders niks!!

Marco Polo

42.195 ...

... is voor mij, en vele anderen die in het lopen en joggen hun plezier en vertier vinden, het magische getal dat heel binnenkort op de teller van het bezoekersaantal op deze blog zal staan.
Slechts heel even natuurlijk, maar toch genoeg om er een supergoed gevoel bij te hebben.
42.195 is het aantal "lopende" meters dat tijdens een marathon wordt afgelegd. In betere tijden, zeg maar mijn gloriejaren, kwam ik meerdere malen aan de start van zo'n evenement en haalde ook iedere keer de eindlijn. Tot ergernis van de ene en tot groot jolijt van de andere stort ik mij nu in een nostalgische diepte en kijk, daar komt mij een lijstje onder ogen dat ik met U wil delen:

28 april 1985.....Utrecht..........3u 36'
27 april 1986.....Utrecht..........3u 01'
25 oktober 1986...Etten-Leur.......2u 54'
18 april 1987.....Rotterdam........3u 22'
26 april 1987.....Utrecht..........3u 05'
1 november 1987...New York.........3u 12'
5 juni 1988.......Gent.............2u 56'
11 juli 1988......"Guldensporen"...3u 24'
23 april 1989.....Utrecht..........2u 56'
28 oktober 1989...Etten-Leur.......2u 57'
22 april 1990.....Londen...........3u 04'

Bij deze stelt zich de grote uitdaging én de daarbijhorende vraag: zal ik in de komende jaren het dozijn nog kunnen vol maken, en zo ja: waar en wanneer loop ik mijn twaalfde marathon??? Een kwestie die voorlopig nog niet aan de orde is, maar op de achtergrond en diep in mij roert zich entwat en gaat het af en toe weer kriebelen. Sporten is dan het goede antwoord, en lopen mijn groot plezier. Vandaag waren het er eindelijk nog eens 5.000 .... Als ik daar wat regelmaat in krijg, dan zou mits een rustige opbouw en een iets ascetischer levenswijze 2012 tot de mogelijkheden behoren. Neen, niet de Olympische marathon in Londen maar gewoon ergens in ons vlakke land en met wat vrienden en vriendinnen... wie weet!?

Om mij voor te bereiden ga ik alvast regelmatig naar de sauna teneinde de kilo's onder controle te houden en het lichaam rein en gezond. Zoals U ziet laat ik niets aan het toeval over: het hoofd isoleren bij middel van een welwillend gesponsorde wintermuts en steeds een handdoek bij de hand om opdringerige paparazzi te snel af te zijn. Een Duvels genot...

Buiten kleurt de herfst en dat geeft mij de gelegenheid om de grenzen van mijn fotografische mogelijkheden af te tasten.
In 't Park van Den Brandt staan deze kanjers voor mijn lens...

En dat we met snelheid de donkerte van de wintermaanden in duikelen zie ik door mijn slaapkamerraam. De ene ochtend is het helder en koud, de andere is het zwaar bewolkt en pikkedonker over de Polder. En dat gaat zo maar door...

Nog even geduld, en dan vliegt commandant De Winne in zijn ISS ruimtestation nog eens over: een rondje van 42.195 kilometer in anderhalf uur... Da's géén spek voor mijn bek!

Marco Polo

Niet, ook niet, noch... maar wel ...

Op deze historische negende november zal ik het in dit blogartikel niet hebben over de Berlijnse muur, ook niet over de Mexicaanse griep, noch over de whereabouts van Yanina Wickmayer.
Ik zal U daarentegen wel een kort verslag geven over het voorbije weekend. Simon en Marianne, onze Nederlandse vrienden van het eerste uur, gaven weer present in Antwerpen. Net als alle vorige keren was het een blij weerzien en vloog de ons toegemeten tijd! Gelukkig was daar, wat dat betreft, al meteen de als altijd goede scheurkalenderraad van Loesje: Als de tijd vliegt, vlieg mee!

Nu ik onze reünie vanop enige afstand beschouw is het, tussen het traditionele eten en drinken door, voorwaar een actieve én culturele tweedaagse geworden.
De zaterdagse wandeling door het "den Brandt-Nachtegalen-Middelheim" parken-trio was een voltreffer. Genieten onder de herfsttooi van al die verschillende prachtige en stoere bomen, maar ook van de beeldencollectie in Hoog-Middelheim.

Ik pik er twee uit: de strakke lijnen van deze madame deden ons denken aan Egyptische kunst, hoewel het er hier helemaal niks mee te maken heeft. Op dezelfde foto ziet het geoefende oog van de toegewijde lezer natuurlijk ook de witte worst.
Mogelijks een ode aan de "worsten" van Kommilfoo uit hun productie SPAAK, of toch ook helemaal niet...??

De tweede is die verdomd strak gestileerde ijsbeer die het bij mij iedere keer weer doet: in de zoo, op national geografic of in het Middelheimpark...

Thuis werd er voor het avondmaal ruim tijd uitgetrokken om foto's te kijken: het was weer lang geleden en dus wordt het bijbabbelen enigzins gestructureerd aan de hand van plakboeken die ons beider dames heel plichtsbewust en jaar na jaar speciaal voor gelegenheden als deze bijhouden.
Bij het haardvuur rondden we de nabesprekingen af en gingen met een meer dan goed gevoel te ruste.
Zondagochtend scheen de zon.
Zo hoort dat bij een vriendenreünie.
Na een uitgebreid en gezellig ontbijt, dat zo lang uitliep dat zelfs Bram nog mee aan tafel schoof, trokken we de Antwerpse binnenstad in. Hoeken en kantjes, verlaten straatjes maar ook toeristisch druk bewandelde paden, een terrasje zónder maar ook een mét drank en dus een ijverige ober (in dit geval toevallig weer een vrouw??), de Grote Markt, de kathedraal, de massa Hollanders bij wiens gedrag en houding onze vrienden niet altijd zo'n best gevoel hebben... Voor de tweede dag op rij een leuke wandeling! Mét inhoud!!

Op 't eind stapten we nog een galerij binnen: de Zwarte Panter in de Hoogstraat. Leuk ingericht en met een overvloed aan prenten, schilderijen en schetsen van één van onze hedendaagse Antwerpse kunstboegbeelden...

En daar dan weer foto's van...
Fred Bervoets: hij stond erbij, en keek ernaar !

Marco Polo

Hij ligt erin...

Het vloertje in de badkamer, annex berging is er in drie beurten gekomen. Na de maandagse ontruiming en de voorlopige "uitleg" van het tegeltjesmateriaal (foto 1) heb ik mij dinsdag bezig gehouden met het plakken van de mozaïeksteentjes (foto's 2, 3 en 4) om tenslotte vanmorgen de hele boel op te voegen (foto 5) en na de nodige uren drogen vanavond de aangewezen poetssessies uit te voeren, waarvan U het resultaat ziet op foto 6.

Om de lijstjesliefhebbers onder U van dienst te zijn geef ik graag volgende opsomming van de activiteiten:
1. Provisoir uitgelegd en gepast om een idee te hebben.
2. Begin van het plakken.
3. Nog efkes...
4. Alle steentjes liggen.
5. Snel gevoegd: dat moest wel!
6. Na drie keer poetsen...

Deze op mijn maat gesneden mini-onderneming is slechts de aanloop naar een herinrichting van onze badkamer-berging combinatie teneinde er een ordentelijke dressingruimte van te maken. Voor de kasten gaan we ons licht opsteken bij Kewlox, een firma waar we reeds eerder een pasklare oplossing vonden voor onze niet altijd evidente binnenhuisinrichtingsproblematiek. Morgen bestormen we eerst het internet, en na wat googelen komen we hopelijk de goede locaties op het spoor. Dan wordt het meten, combinatie kiezen, kleuren vergelijken, bestellen, vervoeren en monteren. Dit proces en zijn eventueel succesvol resultaat zal uiteraard het onderwerp uitmaken van een volgende blogsequentie. Ik houd U zoals steeds op de Poloiaanse hoogte!

Marco Polo

De tijd staat niet stil...

Met de in deze titel geciteerde boutade werd al menige openstaande deur ingetrapt. Ook nu kan ik er niet omheen dat het eerder om een bevestiging van een bestaand en alom erkend evolutieverloop gaat, dan dat het een wereldschokkend en dus blogwaardig item zou betreffen. De combinatie van factoren echter maakt het gegeven dan weer wél het vermelden waard.
Dikwijls gebruiken we deze uitdrukking om te melden dat de tijd zijn sporen nalaat. Kijk maar naar de modieuze sleet aan jeanskledij, de platgetrapte hakken onder mondaine schoenen, de uitgesleten treden van een middeleeuwse trap, een lekkende dakgoot, de rimpels in de huid van een oude....

Van een oude uitgeholde pompoen!!!
De fiere gladde huid van een new-look pumpkin verandert in geen tijd in een ruw verfromfraaid mombakkes dat met de dag boosaardiger gaat lijken. Toch mocht dat er mij niet van weerhouden ook die andere onderliggende betekenis in de praktijk te brengen en op een enigzins bewerkte wijze aan U te serveren.
Wil ik de mijzelf opgelegde karweitjes binnen de toegemeten tijdspanne tot een goed einde brengen, dan moet er tijdens deze herfstvakantie stevig gepresteerd worden.
Badkamer en annex berging dienden leeggemaakt om er dan aleerst een nieuwe vloerbedekking in te kieperen. Dat dit laatste zeer vlot verliep had wellicht veel te maken met het geoefende en dus zeer ervaren toeziend oog van een...

...oude pompoen!!
Inderdaad, geen tijd gehad om stil te staan...!!

Marco Polo

Holle dagen...

Allereerst wil ik mij bij U allen heftig en oprecht verontschuldigen omdat het weeral zo lang geleden is dat U hier nog iets nieuws kon lezen en/of bekijken. Bovendien moet ik mij ook diepgaand excuseren als ik bij enkelen onder U hoge verwachtingen mocht gewekt hebben met de aankondiging van een eventuele ommetoer langsheen Madrid. Het erotiserende tranendal, noch de daaraan gewijde tentoonstelling lagen deze keer op mijn route.
Des te meer valt er te tonen over het halloweense aspect van mijn vroeggestarte holle holidays.
In de eigenste achterhof liet een koppel uitgeholde pompoenen zich op zeer fotogenieke wijze vastleggen voor en door de soepetende familieleden. Dat hun oranje inhoud zorgde voor de gloeiend gladde vulling van mijn hongerige medemensen raakte hun holle bolle ego in de verste verte niet.

Een vriendelijke glimlach en een norse tronie: ze waren er in de ochtendnevel, onder het schrale middaglicht, met een extra flash in de vooravond en tot in de diepe duisternis...

De eerste dagen van mijn herfstvakantie heb ik doorgebracht in Salamanca: met la Pola op bezoek bij dochter Anke.
Twee basketmatchkes meepikken (eentje gewonnen, eentje verloren... maar dan net in de andere volgorde), paar keer lekker gaan eten, wandelen, een terraske, maar ook thuis voor het enige echte halloweenmenu gezorgd. Na Hoboken, Amsterdam, Essen en Holsbeek was het nu de beurt aan Salamanca om als locatie te dienen voor onze "1000 seconden"-pompoensoep!!
Net als bij de vorige gelegenheden werd ook hier met het restant van de oranje groente een ode aan de nacht gebracht.

Maar ook bij het prille ochtendgloren was de duivel nog present!

We konden deze keer genieten van een onvoorstelbaar aangenaam herfstweer. Zouden de Spaanse veroveraars de Indian Summer ook meegebracht hebben van hun ontdekkingsreizen?
Het heeft er alle schijn van.

Want kijk, onder een azuurblauwe hemel: vijgen na Pasen!!
Binnen handbereik, zomaar langs de dorpstraat in Montemayor del Rio tijdens een midweek-trip naar Bejar. Rijp en lekker...

Bij onze terugkeer op Charleroi Airport werden we al direct getracteerd op echt Belgisch herfstweer: wind en regen! Onderweg naar Antwerpen constant vlagen en wateroverlast. Schijtweer!!
Vandaag is het weer wel beter, maar de "holle" dagen worden vervangen door "volle" etmalen met klussen en karweien, opruimen en plannen, en vooral... hopen dat het lukt!!

Marco Polo